Kategoriler
Haberler Sizden Gelenler

Kadın Asistan Hekimler Haklarını Arıyor Yazı-1

Cinsiyetleri sebebiyle mobbing’e ve tacize uğruyorlar…

Gebe kalmalarına çoğu zaman müsaade edilmiyor

ve

asistanlıktan atılmakla tehdit ediliyorlar…

Doğum izinleri ve süt izinleri kullandırılmıyor…

Kısacası Türkiye’de Kadına ve Kadın Asistan Hekimlere pozitif ayrımcılık uygulanmıyor.

Kadın asistan hekimler haklarını arıyor…

Bu kapsamda bize ulaşan ilk mektubu sizlerle paylaşıyoruz.

www.asistanhekim.org olarak Kadınlarımızın arkasındayız !

Bu gidişata artık yeter diyoruz !

Kadın Asistan Hekimler desteğinizi bekliyor… 

Bu yazıyı paylaşın ki, duymayan kalmasın…

İlk Yazı :

Asistanlıkta sömürülme durumları :

Kadın asistanımız plansız bir şekilde gebe kalır, yasal olarak 24.haftada nöbetten çıkması gereken kızımıza bölümü 28. haftaya kadar (7aylık) tek başına nöbet tutturur, gebe olarak nöbette uykusuz kalması, işlere koştur(amama)sı ve ertesi gün çalışması zaten olması gereken bir durumdur. Bu arada klinik işlerinde de aktif rol oynar hatta bir dönem yoğun bakıma verirler ki, hastabaşı röntgen çekimi veya hastaya BT de eşlik etmek durumlarına da maruz kalsın. 

Sevgili asistanımız, doğum sonrası daha rahat olacağını düşünerek tüm bunlara katlanır ancak 32 haftada artık yasal doğum öncesi iznine çıkar, doğum sonrası iznini artırmayı düşünecek halde değildir. Şanslıdır ki, erken doğum yapmaz, sağlıklı bir bebeği olur, doğum sonrası 8 haftalık izni de bitince işe dönmek zorunda kalır. (rapor, yıllık izin ve ücretsiz izin zaten söz konusu değildir.) 

Doğum sonrasında asistanımızın iki yasal hakkı daha vardır, birincisi süt izni, ikincisi de 1 yıl nöbet tutmama. Bölümü süt iznini şu şartla kabul eder:’ saat 15 e kadar yapman gereken tüm işleri bitirirsen çıkabilirsin.’ (o işlerin hiiiiiiç bitmediğini herkes bilir!!) Nöbet konusunda buldukları çözüm daha da ilginçtir ama haklarını yememek gerek, asistanımıza seçenek sunmuşlardır: ya normal bir şekilde aylık tutman gereken nöbetlerini tutarsın, ya da 1 yıl boyunca nöbet tutmazsın ve tutmadığın nöbetler sana borç olarak yazılır ve 1 yılın sonunda nöbete başladığında normal nöbet sayına eklenerek borçlarını ödersin (ben o zaman hesap yapmıştım, günaşırı nöbet tutsan bile borç kapanmıyordu!!!)

“Kadın Asistan Hekimler Haklarını Arıyor Yazı-1” için 38 yanıt

Siz gebe kalacaksınız diye bize mi kitlenecek işler yok öyle şey… kusura bakmayın… Tutun kendinizi…

Aslında kadınları asistanlığa bile almamak lazım, oldukları yerde problemden başka birşey çıkarmıyorlar. Hatta tıp kadınlara göre değil. Kusura bakmayın ama öyle…

çok çirkin söylemler bunlar çok acı biz dışarıda aramayalım cehaleti. geri kalmışlığımızın açık ifadeleri.

Burcu hanım kusura bakmak siz çocuk doğuracaksınız diye fazla nöbet tutamam. Angaryamı arttıramam.

düzeltme yapıyım erkekler asistanken askere gitmezler, böyle bi uygulama fiilen imkansızdır çünkü bu sürede askerlilkleri tecillidir. ayrıca askere gitmeme fikrine herkes sıcak bakar.
ve en önemlisi bayan asistanların azımsanmayacak bir kısmının gebelik durumunu suistimal ettiği su götürmez bir gerçektir….

askerlikle kıyaslamak ne saçma şey yaa, asistanken askere gidip nöbeti kalanlara bırakmıyoruzzz… ayrıca doktor olmuş, asistan olmuş hala plansız gebe kalıyor ki çıkıp aile planlaması için vatandaşa yardımcı olacak ne komik yazı bu yaaa

Değerli Meslektaşlarım,

ABD’de ihtisasını tamamlamış bir psikiyatri uzmanı olarak burda yapılan tartışmadan ve bazı hekim arkadaşların yorumlarından çok rahatsız olduğumu belirtmek isterim. Bayan meslektaşımızın paylaşmış olduğu diyaloglar konusuna ABD’deki asistan hakları perspektifinden bir yorum getirmek isterim. ABD’de ACGME denilen kuruluşun koymuş olduğu standartlar çerçevesinde asistan eğitimi yürütülmektedir. Bu kuruluş, asistanların çalışma saatlerinden, temel haklarına kadar her türlü sorunlarından direk olarak haberdar edilmekte ve eğitim programlarına çok ciddi yaptırımlar uygulamaktadır. Bu bağlamda, hem asistan eğitimi yapısı ve standardardı hem de asistan hakları arasında ABD ile Türkiye arasında çok fark vardır.

Bizler, USMER’de, Türkiye Cumhuriyeti Tıp Fakültelerinden mezun olmuş ve ABD’de ihtisas yapmış (ve halende ABD’de uzman hekim olarak çalışan) hekimler olarak, Asistanhekim sitesinin liderliğinde devam etmekte olan bu asistan birlikteliğini çok şiddetle desteklemekteyiz ve bu işbirliğini Türkiye’de henüz çok geri olan asistan eğitimi standartlarının yükseltilmesi, asistan haklarının ehlileştirilmesi ve korunması amacıyla sürdürmektekteyiz.

Yukarıdaki bayan meslektaşımın paylaşmış olduğu diyaloglar eğer gerçek ise, sadece hekim ve asistan haklarına değil, insan haklarına da aykırı bir yaklaşımdır. Olay bir kişinin diğerinden çok nöbet tutması olayı değildir. Birilerinin fazla nöbet tutması hiçbir şekilde zaten olmamalıdır, eksik nöbet tutan hekim arkadaşlarımız bunu başka şekillerde geri ödemek durumundadırlar. Bu durumun hamilelikle bir ilgisi yoktur. Hamile kalmak, her bayanın en doğal hakkıdır, bunun zamanlamasına da kendisi karar verecektir. “Siz çocuk doğuracaksınız diye biz fazla mı nöbet tutacağız” yaklaşımı ile bu bayan arkadaşın yaşadığı diyaloglardaki zulmü desteklemek korkutucu bir bağnazlıktır, bu şekilde düşünen hekim arkadaşlara dünyada uygar ülkelerde bu işin nasıl yapıldığını incelemelerini tavsiye ediyorum. Cahil toplumlarda yaygın olan bilgi sahibi olmadan fikir sahibi olma alışkanlığı Türk Toplumunun da en büyük sorunlarından biridir diye düşünmekteyim.

Unutmayınız ki, asistan hakları kümülatif bir kavramdır, birden fazla “hak” tan bahsedilmektedir, ve en zayıf halkası kadar güçlüdür. Bu hakların dünyadaki uygar seviyelere çıkarılması ancak topyekün ilkeli bir çaba ile mümkün olabilir, bu bağlamda, bir bayan hekimin hamile kalma hakkını burada savunmayanlar, başka bir çerçevede kendilerinin karşısına çıkacak bir haksızlığı da savunmamış sayılırlar. Bu gibi konularda tek bir yumruk olunmadığı sürece, temel hakları ve özgürlükleri “ilke” olarak savunmadığımız sürece, ülkemizde asistanların temel haklarının gaspı devam edecektir.

İlke, ilkedir ; ilkeler başka değişkenlerden bağımsız oldukları için “ilke” diye adlandırılırlar.İlkeleri savunmanın bedeli vardır, bunun için durum değişene ve diğer hakların da bunu takip etmesini beklerken fazla nöbet tutulacaksa tutulur. Bazı değerler, salt “değer” oldukları için savunulur. Temel ahlak bunu gerektirir.

Lütfen biraz daha dikkatli düşünelim, fikir sahibi olmadan önce bilgi sahibi olalım, uygarlık neredeyse onun takipçisi olalım, ülkemize getirelim.

Saygılarımla

Dr.Ulaş Çamsarı
Psikiyatri Uzmanı
University of Maryland
Baltimore, MD, ABD

USMLE STRATEJi MERKEZi
Yönetim Kurulu Başkanı
http://www.usmer.org

Dr.Ulaş Bey in söyledikleri hepimizi düşündürmeli.. Bizler bu toplumun belli seviyesinde olan insanlarız, fakat şurada bile kullandığımız ifadelere bakın.. Bizler insan üstü boyutlarda asistanlık yapıyoruz, içimizden birilerine daha az eziyet yapılınca hemen yaygarayı basıyoruz.. Bizler birlik içerisinde yaklaşamazsak sorunlara sorunlar daha da büyüyor ve bu , bizim birbirimizle uğraşmamız ,birilerinin işine geliyor.

yurt dışında asistanlıkta hekim arkadaşlarımız dört nöbet ve nöbet ertesi yapıyor, baktıkları hasta sayıları da bizden az.. bizler bunları talep etmeliyiz, yoksa bayan arkadaşlar gebe kalmış.. nöbeti azalmış.. onun nöbetini sana yazılmış.. bunlar bitmez,, kişilerin çalışma saati sabit kalmalı, eleman yoksa alınmalı, köle nuamelesi yapılmamalı..
kendimize gelelim arkadaşlar…

Asistanlık süresi boyunca, gerek hükümetin göz yumması gerek ana bilim dallarının insafsızca yüklenmesi sonucu karşılaşılan onca adaletsizliği düzeltecek birşeyler yapmaya çalışsak dahi bunu değiştiremiyorsak, aynı sıkıntıyı paylaştığımız doktor arkadaşlarımızın sıkıntısını, kendi işlerimizi ve nöbetlerimizi de onlara yıkarak, ki bu, belirli sayıda olan ve her geçen gün azalan asistan sayısını kadroyu işgal edip 1.5 yıl hiçbir işe yaramayarak biraz daha azaltma ve kelimenin tam anlamıyla o süre boyunca payına düşen herşeyi başkalarına yıkmak anlamına geliyor, bu koşullar altında asistanlık sürecinde bilerek ve isteyerek gebe kalmak ya da onca yıl tıp okumuş bilim sahibi insanlar olarak ortalarda kazara gebe kaldım ayakları yapmak ahlaksızlık ve hak yemekten başka birşey değildir.

tamamen katılıyorum ben bayanım. bir sene boyunca bir kliniği 2 asistan idare ettik. tusta kadro açılmadı. bir sene sonra gelen arkadaş ise daha gelirken hamileydi. 4 ay gebelik izni + 4 ay ücretsiz izin aldı biz 8 ay daha idare ettik, resmen işkenceydi hiçbir zaman 5’te işimizi bitirip çıkamadık. neyse ki geldi ama süt izni başladı,benim çömezim benden daha erken çıkıp gidiyor. ben bunun kazayla olduğuna inanmıyorum. ayrıca ülkemizde hiçbir zaman eksilen kişinin yerine asistan vermeyecekler. kadroları bile nasıl açtıkları belli sadece dahili ve çocuğa yeterli kadro açılıyor.bu haksızlık ve tamamen hak yemek ve ben hakkımı helal etmiyorum

Ayda 300-400 saat arası Allaha emanet çalıştırılmaları nasıl yeterli görülmüyorda hamileliğin son zamanlarındada çalışacaklar! Bunlar kadın kadın !!! Bir kere kadınların çalışma saatleri düşük olması gerekir. Hayvanlar görse buna anlayış gösterirler ama insanlar anlayış göstermiyorlar.
Bu ülkede kadınsan eğer yandın demektir. Hele birde asistansan Allaha emanetsin..İnşaallah yanlış görüyorumdur.

bende kadınım, 3 yıllık asistanım, bölümde toplam 5 kişi var 2si gebe ve ikisi de benim çömezim. Bu güne kadar kendi payıma düşen bütün nöbetleri tuttum,işleri yaptım asistanlık zor bir süreç özel hayattan feragat gerektirir özel hayatım kalmadı. şu an bu arkadaşlar seçimleri sonucu geldikleri yerde paylarına düşen işi yapmıyor, nöbetleri tutmuyor evde çocuk pışpışlıyorlar. bense gündüz onlara düşen işleri yapıyor, geceyse çömezken tuttuğum nöbetlerin 2 katı sayıda nöbeti tutuyorum. Özel hayatım yok, tezimle ilgilenemiyorum, savunma sistemim çöktü zırt pırt hasta oluyorum, evet kadınım, asistanım ve söylediğiniz gibi bölümde gebe kalmadığı için nöbet tutmaktan paçavraya dönen diğer kadın ve erkek arkadaşlarımın yandığı gibi ben de yandım. sebebiyse birilerinin işten kaytarmak için ya da kazara(!) gebe kalması. türkiyede asistanlık eğitiminin bi standartı yok. asistanlıkta herkesin şu kadar nöbet tutması gerekir, eğitimi için gereklidir ne daha az ne daha çok diye bişey yok. nöbetler vardır tutulması gerekir, kimse kaç kişi olduğuna bakmıyor, gidenin işi geldiğinde yapılması üzere rafa kaldırılmıyor. o işi de kalan yapıyor tüm bunların, üstüne onların payına düşen seminer/sunum da bu arkadaşlar pışpış yaparken yine bize kalıyor. işte sizin körkütük zihniyet dediğiniz insanların düştükleri durum. türkiyede bu zor koşullar altında asistanken hamile kalınmasını istemedikleri için körkütük zihniyet dediğiniz insanlar değil, gebe kalanlar ve onları destekleyip mağdur muamelesi yapanlar acımasız ve zavallı olanlar.

Birde burda açık açık ya hamile kalmayın yada hamile kalırsanız çalışmaya devam edin diyen körkütük zihniyetler görüyorum. Hamileliliğin ilerleyen ayları sağlıklı çalışmaya elvermez, sağlığın eski durumundan bozulmasıdır bir nevi, ağırlaşmasıdır. Doğuma yakın zamanlar daha bir sürü sıkıntıları oluyor. Yani sağlıkları çalışacak kadar yeterli olmadığını anlamıyor bir kaç zavallı. O zavallılar kendilerine az birşey olsa, trafik kazası geçirseler, ameliyat olsalar eminim en uzun süreli raporu alıp işten kaçmanın yolunu arayacaklardır burda hamile kalmayın hamile kalsanızda asistanlığa devam edin diyenler. Sonra bu acımasız anlayışsız zihniyetlere hastalar hasta yakınları saldırıyor suçlu hasta yakınları oluyor.
Böyle cahilane acımasız anlayışsız hekimlerin burunları her zaman risk altındadır, böyle biline!

Begüm Nalça Erdin
28 Ekim 2011 – 10:18
Asistanlık oldukça uzun ve hayatımızın en verimli yıllarını kaplayan bir zaman fakat bir bayanın yada bir çiftin istediği zaman çocuk sahibi olması da insani bir haktır bence. Kaldı ki asistanlık dönemi birçok bayan için doğurganlığın da en verimli olduğu yıllara denk düşüyor. Dolayısıyla gebe kalmak istemesi çok normal.
Evet , asistanlık çok zor ve özel hayattan fedekarlık yapılmasını gerektiren bir durum ama bunun için belki de hayatımızın en özel şeylerinden olan çocuk sahibi olma hahkından vazgeçemeyiz herhalde.
Ben buradaki sorunun sebebini asistanlığı bu denli zor yapan sistemde aramak gerektiğini düşünüyorum.Bu sorunun kaynağı gebe kalan arkadaşlarımız değil bizi sürekli mağdur eden ve birbirimize düşüren sistemdir, sağlık bakanlığının bize çok gördüğü yetersiz kadro sayılarıdır.
Gebe kalan arkadaşların uzun bir süre uzak kalacağı düşünülerek onların yerine yeni kadro açılabilir mesela. Çeşitli çözümler bulunabilir. Olmayacak tek çözüm insanların istediği zamanda çocuk sahibi olma haklarının ellerinden alınmasıdır. Acımasız olan budur.

Dr.Ulaş Bey’i bu değerli yorumundan dolayı kutluyorum. Doktorun en büyük düşmanı yine doktorların kendisi oluyor maalesef. Acaba arkadaşlar kaç yaşımızda anne olmamızı uygun görüyorlar bunu da belirtsinler çünkü nöbet ve icap uzmanlıkta da devam ediyor..
Böylesine bencil düşünenlerin ‘iyi doktor’ olabilmesi de mümkün değildir. Çünkü onlar için hastalar ‘puan’, bayan asistanlar ‘gereksiz’, hekimlik mesleği de ‘angarya’ dan ibaret görüldüğü gibi.
Onları bu şekilde yetiştiren tıp fakültelerini de ayrıca kutluyorum..

Ben 27 yaşında bir kadın hekimim.Daha çok küçükken bile hekim olmak istiyordum.Tıp fakültesinde geçen 6 yıl boyunca pediatrist olmak istedim.Ailemin durumu pek iyi değildi ve diğer iki kardeşimle beraber zor da olsa okuduk.Okul bitince Türkiye’nin en iyi pediatri hastanelerinden birine girdim ve aynı dönemde aşık olduğum insandan evlenme teklifi aldım.Ayrı şehir ve ayrı mesleklerdeydik(böyle bir durumda fedakarlık yapmak aptallık diyen tamamen maddiyatın kölesi olmuş zavallı doktorcuklar olabilir)Protokolde eşimim işi nedeniyle benim yer değişikliği yapmam bana tek seçenek olarak sunulmuş.Türkiye’nin en iyi okullarında okumuş ve birçok dereceleri olan biri olmama rağmen devlet, 2009 tıp uzmanlık yönetmeliği ve protokollerle benim kazanılmış hakkıma rağmen eşimin çalıştığı ilde eğitimi çok da yeterli olmayan bir asistanlığa yerleşmemi uygun görüyordu.Ben bu şekilde olmasını istemedim ve asistanlığımın 1. yılında istifa ettim.Evlendik.Şimdi tekrar TUS için çalışıyorum.Ve eşimin yine belirsiz bir tayin durumu var.Neyse ki 2011′ de yönetmelik değişti.Tekrar çalışmaya başlamak istiyorum ama açıkçası tekrar pediatri gibi nöbeti bol biryer yazmaya korkuyorum.Sanırım sevdiğim bir branşta olamayacağım.Eğer yüksek puan alırsam yazabileceğim en rahat branşı yazacağım.Ama amacım rahat etmek olmayacak.Çünkü ben rahattan çok insanlara yararlı bir hekim olmak istiyorum ama aynı zamanda yaşım çok ilerlemeden sağlıklı bir çocuk sahibi olmak istiyorum(kimin başına ne zaman ne geleceği belli olmaz 30’unda geçirdiği bir hastalıkla asla anne olamayan insanlar var)KADIN DOKTORLARIN GEREKSİZLİĞİNİ SAVUNAN VE KAFASI BAŞKA TÜRLÜ ASLA ÇALIŞAMAYACAK OLAN BAZI ERKEK ”HEKİM”LERE DEĞİL AMA EMPATİ KURABİLMESİNİ UMDUĞUM KADINLARA SORUYORUM:Benim yerimde siz olsanız napardınız?Birbirimizden değil bizi bu kadar ağır şartlarda çalışmaya mahkum eden sistemden hesap sormalıyız.Ben eninde sonunda iyi bir hekim olacağımı biliyorum ama kendi sorunu olmasa bile sırf ”hak”olduğu için doğruyu savunamayanlar iyi hekimler olamayacaklar.
Her zaman öncelik kendi çıkarları olacak ama sistem arada bir onların çıkarlarına da ters düşecek ve belki de haklı oldukları davalarda kendilerine destek olan bir meslektaş bile bulamayacaklar.Bir kadın için hem kadın kimliğini korumak (mesela anne olabilmek) hem de istediği mesleği yapıp üreterek yaşamak mümkün olmalı!!!!

kaba bir şekilde yorum yazan erkek doktor arkadaşlara bir doktor oalrak hiç yakıştıramadığım tabirler var. yazık ki anne sütünün fayadaları üzerine saatlerce nutuk atan goktor arkadaşlar bri bebeğin sırf annesi doktor diye bu haktan mahrum büyümesine bencilce okey diyebiliyorlar.kaldı ki bütün bölümler doğum yapan asistanın doğum iznini süreye ekliyor.kaldı ki bu izin fizyoljik bir izin.ben asistanlığım süreçte doğum ayptığımda bana öğle arası git emzir gel diyen ( bu dönmede bebeğim 4,5 aylık idi) hocanın kendi karısı şu anda asistan ve 9 aylık bebeği için 3 saat süt iznikullanıyor.hakkımı heleal etmedğiğm gibi dava açtım hepsine.ayrıca şu anda uzmanım ama doğum yapan uzman arakdaş nöbet tutmadığı için benim nöbetim arttı .peki bu da hak değilmi o zaman.yani asistan memur ve insan değil uzman insan öyle mi.

Ben asistanlığımın 3. yılında gerçektende istemeden (hiçbir korunma yöntemininde % 100 garanti vermediğini tüm doktorlar bilir.) hamile kaldım. Bu durumda nöbet olarak asistan arkadaşlarımı pek etkilemedi.Kıdemli olduğum içinde işyükünüde çok etkilemedi. Hocama 5 aylık olana kadar söyleyemedim.Hocam duymasın diye klinikte kimseyle paylaşamadım. Hamile olan bayanlar bunun nasıl zor bir durum olduğunu anlarlar.36. haftaya kadar çalıştım. Ücretsiz izin almayı düşünmedim bile. Süt izninin lafını etmedim. Bunlar benden çok çocuğumun hakkıydı sadece ona bu hakkı veremediğim için üzgünüm.

Bu ülkenin bir gerçeği var. Asistanlık yoğun, nöbetler çok ve ağır geçmekte. Gerçekten klinikte biri hamile kalınca diğer kişilerin yükü artmakta. Bunun suçlusu hamile kalan kişiye yüklenemez. Bu sistemin bir suçudur. Bu durumu gerçekten suistimal eden kişiler var. Hem uzman olurum hemde asistalığımı kestirmeden yaparım diye düşünen kişiler. Buda hoş olmayan bir durum ama gerçekten çocuk sahibi olmak isteyen yada yanlışlıkla hamile kalanlar olabilir. Bu durumu genellememek lazım.

Başka bir durum varki annelik gerçekten zor bir iş. En az 1 yıl sürecek uykusuz geceler, sabah asistan olarak çalışıp akşam eve yorgun gidim birde çocuk mesaisi yapmak sabaha kadar gerçekten çekilir işkence değil. Bin parçaya bölünmüş bir zihinle asistanlık yapmak konsantre olmak çok zor. Buradan asistan arkadaşlarıma asistanken kesinlikle çocuk sahibi olmayı hem kendiniz hem çocuğunuz açısından tavsiye etmem. Ben eğitim açısından belli bir temeli almıştım yine eksiklikler kaldı ama eğitimimi çok etkilemedi. Yolun başındaki birini ise çok kötü etkileyebilir. Yani nöbet tutmamak, izin yapmak, çömezliği rahat geçirmek için yıllarca verdiğiniz emeğe ve en önemlisi doğacak çocuğa yazık etmemek lazım.

Açıkçası ben de bir bölümün eğitim görevlisi olsam hem kliniğin hem asistanın iyiliği için hamile kalmasını istemezdim. Ama kalınmışsada ona psikolojik baskı kurmanın kimseye faydası yok.

Ulas Bey, gercekten yorumlarınız çok değerli, Türkiye’de doğru düşünebilen pek fazla insan kalmadı. Asistanlar is yüklerini hamilelerden çıkarmaya çalışıyorlar. Ne kadar anlayissiz insanlar var. Konuşan erkek asistanların doktor karılarının hamilelik doneminde izne ihtiyacları oldugunda bu yorumlarından utanmayacaklar mı acaba..

Amacım ne kimseyi yermek nede kimseyi eleştirmek.Sadece başımdan geçen bir olayı paylaşmak istiyorum. Aslında bir değil 2 olay :). Aynı bölüme eş kıdemli olarak 2 bay 2 bayan arkadaş başladık. Bayanlardan biri evli diğeri bekardı. erkeklerden ben bekar diğer arkadaş evli idi. neyse diğer bayan arkadaşta evlendi.Aradan çok geçmedi bayan arkadaşlardan biri daha ilk sene dolmadan hamile olduğunu öğrendik, neyse gün aşırıdan çıktı, bir üddet sonrada nöbetten çıktı. Aradan çok geçmedi diğer bayan arkadaşında hamile olup, riskli gebelik muhabbetine raporla ayrıldığını bir sabah öğrendik. İkiside atık yoktu, tamda bizim gün aşırılar 3 ay sonra bitecekti, uzadımı bir 8 ay daha. Neyse sayılı gün çabuk geçer dedik, bayan arkadaşlar döndü, onlarla çalışma şerefine bir kere daha nail olduk. Çok şükür diyorduk, nöbetler azaldı, ben seviniyordum en azından sosyal hayatım olacak diye.. Eeee az çok bişeyler için vakit geldi geçiyordu, yahu daha geleli arkadaşaların 5 ay olmamıştı Allahım o haberi karlı bir günün sabahında, nöbet devraderken duydum, hanımefendiler kıspıs konuşuyorlardı, malum şahıslardan birisi hamileymiş. Allahım kaynar sular başımdanaşağı döküldü, yok efendim radyasyon alamaz dış işlere bak ibrahim, yok efendim son dönemler nöbetler artacak ibrhim. Neyse aradan çok geçmedi sanki yarışıyorlar hatunlar… Diğer arkadaş vermezmi 2 ay sonra çalışmalarının sonuç verdiğini, anlaşılıyordu öyle saf saf bakmalarının sebebi. Allahım östrojen ah östrojen.. Şimdi 3,5 yıllık asistanım hala 10 nöbet tutuyorum, kız arkadaşım benden ayrılacak bu gidişle, korkuyorum bitime yakın 2 mutlu haber daha almaya. Hani anne beni leylekler getirmişti :))))

Yazık gerçekten çok yazık şu konuşulanlara ;
ben bir bayan asistanım evli değilim ama erkek asistanlara şunu sormak istiyorum acaba asistan eşi olanlar ne düşünüyor?Onlar baba olmak istemiyor mu? çoğu bayan asistan yaşları geç olduğu için gebe kalınca down riskinden amniosentez yaptırmak zorunda kalıyor ya da infertilite sebebiyle tüp bebek sahibi olmaya çalışıyorlar inşallah böyle düşünenlerin bebekleri olur ve insanlık sevgisini içlerinde hissedip öyle konuşurlar.Bunu sorumlusu bayanlar değil sistem.Ayrıca hekimliklerini angarya görem hekim arkadaşlara mesleklerin kutsallıklarını hatırlatmak isterim kimse size zorla tıp yazdırmamıştır.

Hem bir kadın hem de bir pediatri asistanıyım. Erkek asistanlarımızın kaba saba konuşmalarını da oldukça sıkça karşılaştığımız çömezliğimi hamileliğimle atlatıyım anlayışını savunan hemcinslerimi anlamakta zorluk çekiyorum. Eşim genel cerrahi asistanı. Haliyle ikimizin de işleri inanılmaz yoğun. Yukarıda bir arkadaşımızın da söylediği gibi bu şartlarda çocuk dünyaya getirmek en başta çocuğun hakkından çalmak gibi geliyor. Türkiye’de hamilelik ve diğer iş engeli olabilecek rahatsızlıklar için ek kadrolar açılması gerek. Ancak bunun olabilmesi için planlı bir hamilelik şart. Ben hamile kaldım hadi bana müsaade şeklindeki durumlara hiç bir meslek dalında esneklik sağlanamaz. Ki söz konusu bizim kadar yoğun mesai gerektiren bir meslek ise. Doğum kontrol yöntemlerinin %100 güvenilir olmadığı hepimizce malum lakin bölümdeki çömez asistanların %80i hamile kalıyorsa bu bu bütün istatistikleri yerle bir eder gibi geliyor.

ARKADAŞLAR, BEN ANESTEZİ UZMANIYIM. 6 NÖBET TUTUP, SONRASINDA ÇALIŞIYORUM . ŞİMDİ 2. KEZ HAMİLEYİM. ASİSTANLIKTA YAŞADIĞIM KADAR AŞAĞILAYICI, EZİCİ OLMASA DA UZMANLIKTA DA SORUNLAR YAŞIYORUM. YANİ UZMANLIKTA ÇOCUK YAPILIR DİYE BİR ŞEY YOK. DAHASI YAŞIMIZ İLERLİYOR, BAŞKA SAĞLIK SORUNLARIMIZ EKLENİYOR. ÖNCE TUS, SONRA UZMANLIK DİYE BEKLEYEN BİR ARKADAŞIMIN ÇOK CİDDİ SAĞLIK SORUNLARI ÇIKTI, ÇOCUK SAHİBİ OLAMAYABİLİRSİN DEDİLER. BEKAR, ÇOCUK SAHİBİ OLMAYAN ARKADAŞLAR ÇOK KOLAY KONUŞUYORLAR. ÇOCUK SAHİBİ OLMAK O KADAR KÜÇÜMSENECEK BİRŞEY DEĞİL, KUSURA BAKMAYIN. ÇOCUK SAHİBİ OLDUĞUNUZ DA, İNŞALLAH OLURSUNUZ, SİZ DE ANLARSINIZ. HERKES BİZE SALDIRIYOR ZATEN, BİR DE BİZ BİRBİRİMİZİ YEMEYELİM. ASİSTANLIKTA VE DEVAMINDA İNSAN SÖMÜRÜSÜNE KARŞI BİRLİK OLUP, İNSANİ ÇALIŞMA KOŞULLARI TALEP EDELİM.

Kürtaj yasağını tartışmaya benzer bir tartışma bu resmen. kadınların çocuk yapıp yapmayacağına, kürtaj olup olmaycağına, ne zaman üremesi gerektiğine kadınlar yerine herkes karar verebiliyor burası neresi? kadınlar insan türünün erkek dışındaki diğer eşeyi biliyorsunuz de mi? 35 yaş sonrası amniyosentez sonucu bekleyen dikkat edin sizlerin eşleri ya da bu söylemleri destekleyen bayan arkadaşlar olmasın temennim. çocuğum yok evliyim doğururum ya da doğurmam ama bin çeşit hastalığım var ve defalarca rapor almak zorunda kaldım. sevgili doğurmayan sağlıklı asistan arkadaşlarım rapor sadece doğumla alınan birşey değil ve her insan hastalanabilir lütfen çok büyük laflar etmeyin. hepinize sağlıklı günler dilerim

arkadaşlar yorumları okudum bayanların bu haklarının verilmemesini savunanları anlamak mümkün değil ayrıca bu hak sadece bayan doktorlara verilmiş bir hak değilki bu hakka bir tezgahtarda,bir sekreterde yani tüm bayanlar sahip kaldıki asistan demek angarya demek bana angarya kalır diyen arkadaşlar ne iş yapmayı düşünüyorlar acaba ve bunları beraber çalıştıkları arkadaşların yüzüne söylemek yerine burda atıp tutuyorlar kendinize gelin beyler sizide bir ana doğurdu siz kolaymı sanıyorsunuz gebe olarak çalışmayı yada doğumdan sonra küçücük çocuğu bırakıp sabahlara kadar nöbet tutmayı ozaman gebe kalmasın diyenleri duyar gibiyim peki 30-33 yaş arası biten asistanlıkta nezaman doğuracak bu hanımlar at gözlüklerini çıkarıpta bakın hayata

Dışardaki cehalet beni bu kadar üzmüyor. Kendi meslektaşlarımız birbirine böylesine saldırı içindeyken dışardan ne saygı bekleyebiliriz?
Ben de TUSu yeni kazandım.Rahat bir bölüm ve asistan sayısı da yeterli.Bir hafta önce hamile olduğumu öğrendim ve o günden beri ağlıyorum.Gittiğimde bu durumum nasıl karşılanacak diye strese girdim.Başkalarını rahatsız eder mi bu durum diye düşünmekten yoruldum.Böyle yorumları da okumak üstüne tuz biber oldu.

arkadaşlar ben böyle yorumları okurken üzülüyorum. ben de gebeliğimi yeni öğrendim 1.5 aylık gebeyim. bölümüm çok yoğun. gecen gece yoğun uykusuz bir nöbetin ardından 36. saatımde eve geldiğimde kanamam olduğunu gördüm. doktor düşük riski var dedi. hatta rapor verdi ama ben kullanamadım, eşim çok kızdı bölümmü kurtaracak bebeğe birşey olsa yerine mi koyacaklar sanki diye. ama bölümdekilerden ve kendi arkadaşlarımdan çekindim. çok saçma biliyorum ama korkuyorum onca insanın arkamdan konuşması, bölüm hocalarının suratları imalı sözlerinden korkuyorum. ertesi gün işe gittiğimde düşük tehdidim varmış dün gece kanamm oldu dediğimde kimse umursamadı. neden umursasın düşse mutlu olacaklar. ben nöbetten düşünce kimsenin nöbet sayısı artmayacak çünkü bölümde herkesin tutabileceği nöbet sayıları sabit hiç değişmez sadece nöbete kalan eleman azalcak. ama 30 uma yakınım ben nezaman doğuracağım. inanın çocuk doğurmayı kimse yok nöbetten düşeyim yok rahat edeyim diye düşünmez en azından ben. evliyim, eşimle 6 yıldır beraberiz artık insan çocuk sahiibi olmak istiyor. plansız da değil olsun artık deyip gebe kaldım ama nöbetim ne zaman ne olur diye bir plan da yapmadım. sadece çocugumuz olsun istedim..

Bu tartışmalar gercekten üzücü! Gereksiz konuşmak yerine haklarını savunsalar herkese faydası olacak. Ben asistanken 1,5 yaşındaki kızım ağır solunum sıkıntısı astım nedeniyle hastaneye yattı ve asistan arkadaslarım beni arayıp nbt lerimi paylaştıklarını ve sonrasında borç olarak ödeyeceğimi söylediler. Cocuğu yaşamla ölüm arasındaki çizgide olan bir anneyle yapılan pazarlık! Cok şükür kızım iyileşti ve ben o borçları tuttum. Ne acıdır ki o borclandigim arkadaslardan biri 2 yıl sonra CA nedeniyle birçok nbt. ini tutamadı ama asla ona borçlarını tut demedim çünkü BEN BİR INSANIM!

Yazıyı da yorumları da sonuna kadar okudum ve inanın şaşkınlığımı üzerimden atamadım. Bir doktorun bu şekilde düşünüyor olması gerçekten büyük karaktersizlik ve bencillik. Yeni mezun bir pratisyen hekimim. Her zaman düzgün insanların çok çocuk dünyaya getirmesi gerektiğini düşünmüşümdür. Ve toplumda bir yere gelmiş doktorların da aynı şekilde. Dediğim gibi asistan değilim ama asistanlık için hiçbir zaman çocuk sahibi olmayı ertelememek gerektiğini düşünüyorum. Ama insan sözleri okuduktan sonra asistanlık istesem de sırf ilerde bebeğim olursa ona rahat bakabilmek için vazgeçmek üzereyim. Kadınlar da bir yerlere gelsin, kadınlar da toplumun içinde olsun, okusun, çalışsın vs. düşünen insanlar, kadın hakları diye ortalarda dolaşan insanlar nedense doğum yaptıklarında haklarını kullanmasını hoş görmüyorlar. Çok yazık gerçekten özellikle okumuş doktor olmuş bir insanın meslektaşı hakkında bunları düşünmesi.

Seneler geçmiş ama hala böyle düşünenler var maalesef. Yani cahil insanlar laf eder zoruma gitmez ama siz doktorsunuz ya. Asistanlık çok zor ve yorucu evet ama bu kadar gaddarlaşmayın. İnsanlardan nefret edip her şeyi rekabete bindirmeyin. Ben 26 yaşındayım. 27 yaşında evlenicem. Ve 35 yaşında çocuk doğurmak tabiki de istemiyorum. Siz doktor olarak bunun ne kadar riskli olduğunu biliyo olmalısınız. Benim aile planlamam 29 yaşında ve 32 yaşında çocuk sahibi olmak istiyorum kimse de bunu yargılayamaz. Plansız gebelik diye kandırıyosunuz diyemez. Şu dört beş senelik eziyet için bir ömrünüzü mahvetmeyin. Böyle düşünen kadın asistanlar 35inden sonra doğurmamalısınız sizler bilinçlisiniz. Bir ömür çocuksuz yaşamayın 4-5 sene için. Biraz da insani duygularla hareket edin. Erkek asistanlar sizlerin eşleri inşallah hamile kalır da hayatın hastanede iki gün fazla nöbet tutmuşum 3-5 saat fazla çalışmışımdan öte olduğunu anlarsınız. Umarım doktor eşlerniz var ise sizin gibi gaddar arkadaşları olmaz da düşük riskiyle veya psikolojisi alt üst olmuş vs vs durumlarla yaşamak zorunda kalmazlar.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.