Ölmek ya da sürünmek

               Her şey başlarken ölmüş olsaydık; ailemizden başkası hatırlamazdı, mütevazı şekilde cenaze kaldırılırdı. Öyle üzüntülerle dolu bir ömür ya da para peşinde oltaya takılmış balıklar gibi harcamazdık zamanı.

                Ne bir eksik ne bir fazla nasıl başlamışsak öyle bitirirdik. Daha az kirlenirdik. Belki daha az mutlu olurduk ama hiç üzülmezdik. Yaşlanmazdık, aldatılmazdık, sürünmezdik… Ömrümüzü birinin bize yardım etmesini bekleyerek geçirmezdik. Yaşardık hayatı tadı damağımızdayken biterdi. Sıkılmadan hayat sevincimiz bitmeden…

                Her saniyenizin vazgeçilmez olması temennisiyle…

Şeyhzade Bilgin

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.