Kategoriler
Haberler Sizden Gelenler

Ben Artık Yokum! Bu Böyle Biline!

 

BİR SONRAKİ YAZI : Hekimlerin “O Şey’e” ihtiyacı var

Henüz 17 yaşındaydım doktor olmaya karar verdiğimde. Kendi de doktor olan babam bana kıyamadığından karşı çıktı doktor olmama. Annem bundan 10 yıl öncesi olması ve bu güne göre şiddet olayları çok daha az olduğu için aylarca üşenmeden gazetelerden kestiği hekime şiddet olaylarını biriktirmiş, önüme koymuştu beni vazgeçirmek için, yaşlı gözlerle. 17 yaşındaki bir çocuğun inatçılığıyla ısrar ettim tercihimde ve annemin gözyaşlarına, babamın iç çekişlerine aldırmadan verdim kararımı. Tüm tercihlerim tıp fakültesiydi zaten ama ilk tercihimi kazanmak beni ve ailemi her şeye rağmen gururlandırmıştı tabi.

Ben öyle herkesin bildiği şeyleri birbir sıralamayacağım burada. 6 yıl ne kadar zorlu bir eğitimden geçtiğimden, uykusuz gecelerimden, stresten yaşadığım hastalıklardan bahsetmeyeceğim. Daha sonra Türkiye’nin en zor sınavı olan TUS’ta kendi meslektaşlarımdan yani ülkenin en iyi beyinlerinden oluşan rakipler ile yarışıp ihtisas yapmaya hak kazanmak, daha sonra en az 4 yıllık 2. zorlu maratona başlamak… Eğer bu sınavı kazanamazsanız insanların adını bile duymadığı yerlere “zorunlu hizmet” adı altında gönderilmek, 6 yıl canınızı dişinize takarak çalışıp emek vererek bitirdiğiniz okulun diplomasının size bu görevi yapmazsanız verilmemesi…Bunlar bu ülkede doktorlar dışında hiçbir meslek grubunun başına gelmiyor, gelmesin de zaten. İhtisas yapıp uzmanlığa hak kazandığımızda 2. kez “zorunlu hizmet”imizi yapmazsak uzmanlık belgemizi alamadığımızı biliyor musunuz acaba? Neyse, dedim ya, bunlardan bahsetmeyecektim aslında.

 

Ben doktorluğu insanların gözlerindeki o ışığı görmek için seçtim. Bir çift gözdeki o minnet ifadesini, hani bazılarınızın kazandığımızı sandığınız milyarlara değişmem. Yaşlı bir teyzenin ağrısını dindirdiğimde çantasından küçücük bir çikolata çıkarıp bana vermesi, küçük bir çocuğun yanağınıza kondurduğu dünyanın en tatlı öpücüğü, yakınını kurtardığınız veya sadece şikayetlerini dindirdiğiniz için birinin gözleri dola dola “Allah sizi başımızdan eksik etmesin” demesi… Bunların değerini bilmeyen hiçbir doktorla tanışmadım şimdiye kadar, ve tanışacağımı da sanmıyorum.

 

Ben doktor olduktan sonra artan şiddet olaylarında inanın biz doktorlarda da çok hata buluyorum. Hastalarımla gerçekten ilgilenip onlara vakit ayırdığımda yüzlerinde oluşan şaşkınlık ve minnettarlık ifadesi beni derin düşüncelere sevketmiştir hep. Biz hekimler de suçlu muyduk acaba? Bizden bir önceki nesildeki bazı kara lekeler yapacaklarını yapmışlardı, evet. Hastalarla ilgilenmemiş, ellerine muyenehane kartlarını tutuşturmuş, bıçak parası almışlardı. Onlardan sizin kadar biz de nefret ediyoruz inanın. Ama bu ülkede yeni yetişen, temiz, tertemiz bir hekim nesli vardı, yetişmekteydi, balta vurdunuz onlara. Çürük elmaların acısını tüm sepetten çıkardınız.

 

Düşünüyorum; günde 70-80 hasta gören bir doktor hastasına nasıl zaman ayırıp onlara şefkat gösterebilir ki? Bu bir kısırdöngü gibi; biz hastalarla ilgilenemedikçe onlar bize düşmanca yaklaştılar, biz de onların düşmanca tavırlarına karşılık iyice kabuğumuza çekildik ve ilgisizleştik. Suçlu kimdi? Suçlu sistemdi, her zamanki gibi. Ben yine de bu kısırdöngüyü kendimce kırmaya çalıştım ve hastalara ayırdığım süre kısıtlı olsa da onları dinlemeye, dertlerine çare olmaya çalıştım. Hatta bu konuda bazı hekim arkadaşlarımdan uyarı bile aldım:”Neden bu kadar uğraşıyorsun? Boşver hastalara bu kadar açıklama yapma” dediler bana. Kimi zaman, belki yetmişinci hastaya geldiğimde konuşacak hatta gülümseyecek mecalim kalmadı, asık suratlı doktor oldum mu o zaman sizler için? İçinizden küfür ettiniz mi bana? Eminim ettiniz, ama bilin ki, ben o anda belki de yorgunluktan ağlamak üzereydim. Size kızdım belki ben de, cüretkarlığınıza, cahil cesaretinize, ukalalığınıza katlandım, sinirlendim ama sonra unuttum her şeyi; yine sizinle birlikte üzüldüm, sizinle birlikte bazen güldüm, bazen ağladım. Geceleri rüyalarıma girdiniz bazen, ya da sizi düşünmekten uyuyamadım. Siz buna inanmak istemeseniz de, ben sizi hep düşündüm, hep önemsedim.

 

Doktor arkadaşım, meslektaşım, yaşıtım Ersin’i öldürdünüz ya siz, beni de öldürdünüz. Benimle birlikte tertemiz ideallerle bu mesleğe atılan binlerce doktor arkadaşımın içindeki Ersin’i öldürdünüz. Aniden değil, yavaş yavaş yaptınız bunu aslında. Poliklinikte sıra beklediğiniz için bize küfrederek, acillerde kalp krizi geçiren hasta yerine grip olan kızınıza müdahale etmedik diye burnumuzu, gururumuzu, meslek onurumuzu kırarak, hakkımızda orada burada “paragöz, şerefsiz doktorlar” diye yorumlar yaparak yaraladınız bizi. Ve işte sonunda öldürdünüz. Bugün yoğun bakımda 80 yaşında son dönem böbrek yetmezliği olan hastasının öldüğünü hasta yakınlarına söyledikten sonra odasından çıkmaya korkan bir doktor arkadaşımla konuştum telefonda. “Karanlık bir köşede beni bekleyen bıçak darbelerinden, kurşunlardan, yumruklardan korkuyorum. Sence paranoya mı bu, yoksa gerçekçi bir korku mu?” diye soruyordu umutsuzca. İçimizdeki vicdanlı doktoru böyle öldürdünüz işte. Yerine kendini sizin için asla riske atmayan, riskli ameliyatlara girmeyen, sizin duygularınızla empati yapmaya çalışmayan, sadece canını, onurunu, gururunu kurtarmayı düşünen bir doktor topluluğu koydunuz. Bizleri siz yarattınız. Evet, sabah yatağımdan kalkarken servisteki hastamı düşünen ben, bundan sonra size gerçekten “bakmayacağım”. Yüzünüze bakacağım belki, hatta gülümseyeceğim de size daha sonra beni 184′e “doktorun suratı çok asık” diye şikayet etmeyesiniz diye. Ama sizi gerçekten “görmem”. Vazifemi yaparım, gerisine karışmam diyen, sizi anlamayan, sizinle sevinip üzülmeyen, yeri geldiğinde özel sorunlarınızla bile ilgilenip yardımcı olmayan doktorlarla karşı karşıyasınız artık, bunu bilin. Müşteri memnuniyetinden başka bir şey düşünmeyen “köle” doktorlar isterken, kaybettiğiniz samimiyeti bir daha asla bulamayacaksınız.

 

Meslektaşımız, kader ortağımız Dr.Ersin Arslan’ın yasını tutarken, farkında olmadan içimizdeki ölen iyiliğin, umudun, şefkatin yasını da tutuyoruz biz. Mutlu musunuz şimdi? Çok istediğiniz, ağzınızdan düşürmediğiniz “hasta hakları”na kavuşabildiniz mi bari? Eğer öyleyse sizin adınıza sevinirdim ama artık hiçbir duygunuza ortak değilim, kusuruma bakmayın ne olur.

Mektubu yollayanın ismini bilmiyoruz, iletirse ismini de yayınlarız

BİR SONRAKİ YAZI : Hekimlerin “O Şey’e” ihtiyacı var

“Ben Artık Yokum! Bu Böyle Biline!” için 2 yanıt

VALLA NE DİYEYİM NEREDEN BAŞLIYAYIM BİLMEM AMA YAZARIN TÜM CÜMLELERİNE HARFİYEN KATILIYORUM VE ALTINA İMZAMI ATIYORUM, KENDİSİNE DE TEŞEKKÜR EDERİM..YAKLAŞIK 10 YILDIR BU GELİŞMELER OLURKEN SEBEBİ TARTIŞILMADI SANIRIM YETERİNCE.. BENCE SEBEPLERİNDEN BİRİSİDE BU SÜRE BOYUNCA[10 YIL] İKTİDARI ELİNDE TUTAN SİYASİLER DİYE DÜŞÜNÜYORUM…SUÇU MESLEK EDİNMİŞ TEMBELLİKLE BESLENMİŞ TEK YAPTIĞI ÇOCUK YAPMAK OLAN BEDAVA YAŞAMIŞ İNSANLARIN OYUNU ALABİLMEK İÇİN HAYATI BOYUNCA ÇALIŞMIŞ VE ÖNÜNE NE İŞ KONULDUYSA BAŞARMIŞ, BAŞARMAKTAN MUTLU OLMUŞ, ÇALIŞKANLIĞI KENDİNE YOL ÇİZMİŞ, DOĞRU YAŞAMIŞ, SUÇ İŞLEMEMİŞ, SUÇA KARŞI ÇIKMIŞ İNSANLARI HARCADILAR…İNSANLAR KÖTÜ NİYETLİ OLURSA İYİYİ HEP KISKANIR ONUN İMKANLARINA ÇALIŞMADAN SAHİP OLMAK İSTER.HAYATIMDA BİR KEZ BİLE KARAKOLA DÜŞMEDİM, TEK BİR İNSANLA KAVGA ETMEDİM HATTA TRAFİK SUÇU DAHİ İŞLEMEDİM, VERİLEN HER GÖREVİ TAM YAPTIM ÖRNEK GÖSTERİLEN BİR İNSAN OLDUM ANNELER ÇOCUKLARINA BENİM GİBİ OLMASINI ÖĞÜTLEDİLER HEP..
OYSA ŞİMDİ ÇIKTIĞIM BİR POLİKLİNİK GÜNÜNDEN VEYA NÖBETTEN SONRA İNSANLARIN SÖZLÜ VE FİZİKSEL SALDIRILARI NEDENİYLE UZUNCA BİR SÜRE KENDİME GELEMİYORUM, BİR SONRAKİ GÜN YİNE AYNI TRAVMAYI YAŞIYORUM VE BU YILLARDAN BERİDİR BÖYLE DEVAM EDİYOR..YETMİYOR ÇIKIYOR AKŞAM TV YE BİR ‘KAN SÖMÜRÜCÜSÜ’ BUNLARIN HEPSİ PARACI, PARA İÇİN ANALARINI DAHİ SATARLAR HİÇ VİCDAN YOK BUNLARDA DİYE AHKAM KESİYOR BİR DUR DİYEN YOK AKSİNE DUYANLARDA ONLARLA AYNI SÖYLEMLE SALDIRI DOZUNU ARTIRIYOR.. GÜNDE 100-150 ARASI HASTA MUAYENE EDİYORUM (NORMALİ VE DOĞRUSU 30-40 İKEN) YATIRDIĞIM HASTALARIN VİZİTLERİ DE BONUSU, HALA AZ ÇALIŞTIĞIMI SÖYLÜYOR BAZILARI ALDIĞIM PARANIN HARAM OLDUĞUNU SÖYLÜYOR. YEŞİL KARTLISI GELİYOR BENİM VERGİMLE MAAŞINI ALIYORSUN DİYOR, VERGİ VERECEK KADAR PARA KAZANIYORSAN YEŞİL KARTINI İPTAL EDİYORUZ DİYEN YOK.. YETMİYOR DİĞER OKUMUŞ VE SÖZÜM ONA ELİT OLMUŞ MESLEKLERDEN DE TEPKİLER GELİYOR: NAPIYORLAR Kİ BİZDEN AZ ÇALIŞIYORLAR, HEM BİZDE İSTESEK DOKTOR OLABİLİRDİK DİYORLAR.. BU KADAR UZUN BİR EĞİTİMDEN SONRA BİRDE ÜCRA KÖŞELERDE MECBURİ HİZMETE GİDEN VE OLAĞAN ÜSTÜ GAYRETLE ÇALIŞMASI İSTENEN VE BUNU DA BEDAVAYA YAPAN BİR MESLEK VARMI Kİ BENDEN BUNU İSTİYORSUNUZ?? YETMEZMİŞ GİBİ İÇİMİZDEN DE BİRİLERİ VE DİĞER SAĞLIK ÇALIŞANLARI DA AYNI SALDIRILARI BAŞLATTI SON ZAMANLARDA.. İŞTE EFENDİM EŞİT İŞE EŞİT ÜCRET MALPRAKTİS ORANLARI VS..
1. BEN MAKİNA DEĞİLİM TAM GÜN HİÇ DURMAKSIZIN ÇALIŞMAMI İSTEME..NÖBETÇİ OLMADIĞIM GÜN GECE 03 DE GELİP FALANCA DOKTOR YOK MU DİYE SORMA, DİNLENMEK VE AİLEME ZAMAN AYIRMAK BENİM DE HAKKIM.
2. MAKİNA BİLE YAKITSIZ ÇALIŞMIYOR, BENDE BU MESLEĞE GİRME SEBEPLERİMDEN BİR TANESİ PARA KAZANMAK VE AİLE KURUP ONLARI İYİ GEÇİNDİRMEK, UNUTMA BUNU YAPARKEN DE SENDEN DAHA BAŞARILI!! OLDUĞUM İÇİN BURADAYIM!!!
3. SAĞLIK BİR HAYIR KURULUŞU DEĞİL BENDE GÖNÜLLÜ ÇALIŞAN BİR HAYIRSEVER DEĞİLİM, BU DÜNYADA İYİ YAŞAMAK İÇİN KAZANMAM GEREKİYOR, LİSEDE BUNU SAĞLAMAK İÇİN BEN GECEMİ GÜNDÜZÜME KATIP ÇALIŞTIM AMA SEN ARKADAŞLARINLA SOKAKTA OYNUYORDUN, SESİNDE ÇALIŞMA ODAMA GELİYORDU VE BEN SABIR ÇEKİYORDUM,, SABIR…MADDİ KONULARDA Kİ SIKINTINI BEN DEĞİL DEVLET ÇÖZMELİYDİ…SAĞLIK GİDERLERİNİ DEVLET ÇÖZMELİYDİ BEN CEBİMDEN KAZANDIĞIM PARAMLA SENİ BESLEYEMEM BENİM DE AİLEM VAR..BEN BİR ALBÜM ÇIKARTIP MİLYON SATAN O SÖZÜM ONA SANATÇILARDAN DAMI KÖTÜYÜM BEDAVACIYIM ONLARIN BEDAVADAN KAZANDIKLARI DEĞİLDE BENİM ALIN TERİM SENİN GÖZÜNE BATIYOR..
4. BU MESLEĞE SAHİP OLMAK İÇİN ÜNİVERSİTE SINAVLARINDA EN ÜSTLERDE OLMAN GEREKİYOR UNUTMA BUDA ÇOCUKLUĞUNU HİBE ETMEK DEMEKTİR, TIP OKURKENDE GENÇLİĞİNİ VERMEK DEMEK BUNU BAZI ÇEVRELER NEDEN ANLAMIYOR.BEN 40 YAŞIMDA KALP KRIZİ GEÇİRİRKEN SİZ NERDEYDİNİZ, BU MESLEĞİN STRESİ BENİ HASTA EDERKEN SAĞLIĞIMI ALIRKEN ÜZÜLDÜNMÜ HİÇ?
5. EFENDİM BİRİSİ ÇIKMIŞ BURADA DEMİŞ Kİ: BENDE TIP TAN DAHA UZUN SÜREN BİR OKULDA OKUDUM NOOLMUŞ Kİ??? BU ADAM ÜNİVERSİTEYE GİTMEMİŞ TIPTAN DAHA UZUN BİR EĞİTİM VEREN BÖLÜM VARMI?? BU DOKTORLAR İLAÇ FİRMALARINDAN HEDİYE ALIYOR, YA SEN PAZARA GİTTİĞİNDE KİRAZ ALMADAN ÖNCE TADINA BAKMIYORMUSUN ONUN İÇİN PARA VERİYORMUSUN, AYRICA BU HERKES İÇİN GEÇERLİ DEĞİLKİ, AYRICA SEN DOKTORUNA SAHİP ÇIK HAKETTİĞİNİ VER BAK BAKALIM BU OLUYORMU?
KISACASI YAZMAKLA BİTMEZ AMA ÇOOK SIKINTI VAR VE BENDE YOKUMM ARTIK…

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.