İstanbul Tıp Hocası öyle şeyler yazdı ki…

Prof. Dr. Rukiye Eker Ömeroğlu
Prof. Dr. Rukiye Eker Ömeroğlu

Aynı odaya alınmış 5 tane çocuk, yanlarında anneleri 10 kişi, eskiden sadece bir kişinin yattığı bir özel servis odasına yatırılmış, dertleri farklı, yaşları farklı. Kimisi ağlıyor kimisi uyumaya çalışıyor, kiminin şuuru bulanık zaten. Annelerin gözleri çökmüş uykusuzluk ve yorgunluktan, ne olup bittiğini anlayacak durumda değiller.

Onlarca asistan ve öğrenci koridorlarda, daracık masalarda hasta dosyalarına birşeyler yazmaya çalışıyorlar. Bir köşede büyük bir kalabalık var, mutsuz olduğu her halinden belli bir hoca bir hastanın başında,bir şeyler anlatmaya çalışıyor öğrencilere. Arkadan bir baba yaklaşıyor grubun içinde hocadan birşeyler öğrenmeye çalışan asistanı çekiştiriyor:


”Doktor hanım o verdiğiniz tahlil yapılmıyormuş laboratuarda, malzemesi bitmiş…”

Yerde düşürülüp kırılmış bir tüpten akan kan donmuş, görüntüsü kan donduruyor…

Orta Afrika’dan bir hastahane manzarası değil anlattığım, her sınıfında 500 toplamda 3000 öğrencisi olan İstanbul Tıp Fakültesi Çocuk Servisi. Çocuk Kliniği diyemiyorum, çünkü 3 senedir Çocuk Kliniği yok İstanbul Tıp Fakültesi’nin.

öğrenci

Neler neler yok oldu o klinikle birlikte bilseniz. Gelişmiş yoğun bakım ünitesi. kemik iliği nakil ünitesi, bir sürü laboratuar. Yeniden yapılacağına dair umutlarımız da son olaylarla birlikte ”çamura düştü”. Fakültenin borcu o kadar fazlalaştı ki malzeme yada cihaz alımı ihalelerine girmiyor firmalar, her gün bir tahlil eksiliyor yapılabilenler listesinden.


Mecbur kalmış yada bu gidişin geri dönüşümsüz olduğunu düşünenler birer birer ayrılıyor, bir tutam insan kaldık gemiyi terketmeyen ama geminin su aldığını görüyoruz ülkemiz gibi. Akıl sır erdiremiyoruz bu kadar değerli bir üniversite hastanesinin çöküşünün neden engellenmediğine. Halbuki doğruysa 24 şubat günü RTE ‘ini evinden boşaltılan paranın yarısı yetecek sadece çocuk kliniğinin değil, bütün fakültenin yeniden inşasına.

İsyanım çok büyük, öfkemi kontrol etmeye çalışıyorum. Birilerinin bir elin parmakları sayısı kadar çocuğuna aktarılan paralar nedeniyle yüzlerce çocuğun kanser tedavilerinin yapılamamasına, ameliyathane bulamamasına, koşullar nedeniyle hastahane enfeksiyonlarıyla başedememesine ve bizi bunları seyretmek zorunda bırakmalarına itirazım var. Ben kliniğimi, ben fakültemi, ben ülkemi geri istiyorum …


Prof. Dr. Rukiye Eker Ömeroğlu

İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi

Yazı Hocamızdan izin alınarak yayınlanmıştır. İzin alınmadan 3. taraf sitelerin yayınlaması yasaktır.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.