Unutuldu…

soma’da yüzlerce insanın yok yere ölmesi, unutuldu..
binlerce evsiz insan köprü altlarında, unutuldu..
milyonlarca yoksulumuz gecekondularında, unutuldu..
lise gençleri fuhuş ve uyuşturucu batağında, unutuldu..
yolsuzluk soruşturmasında adı geçen şüphelilerin isimleri, unutuldu..
paralel yapı ile hükümet kavgası, unutuldu..
futboldaki şike davasında yapılan şike, unutuldu..
binlerce insanı korkutan ege bölgesi depremi, unutuldu..
haksız yere yıllarca hapis yatanlardan özür dilemek, unutuldu..
dünya kupası maçlarında ülkemizi seyretmenin zevki, unutuldu..
yarınlar için endişe beslemeden yaşamanın hazzı, unutuldu..
iş garantisiyle uzun soluklu planlar yapmanın huzuru, unutuldu..
hormonsuz gıdayla beslenip uzun ve sağlıklı yaşama umudu, unutuldu..
yağmursuz geçen şubat ayının güneşli günlerindeki keyif, unutuldu..
……………………….
bu ülkede işçi ölümlerinin hatalar yüzünden değil, ”kader” yüzünden olduğu, hatırlandı..
yerel seçimler öncesi evsiz insanların ve gecekondularda yaşayan insanların birer ”oy” olduğu, hatırlandı..
liselerde sınıfta kalma kuralının kaldırılıp dersleri zayıf olsa da sınıf atlatılan gençliğin ünüversite sınavında sürü halinde ”sıfır” çektikleri, hatırlandı..
bugüne dek öve öve yüceltilen paralel yapının oysa ki ne kadar içten pazarlıklı ve komplocu olduğu, hatırlandı..
fenerbahçemin en büyük sevdalısı aykut kocaman, bu seneki şampiyonluktan sonra bir kez daha, hatırlandı..
depreme karşı ülke siyasilerinin de, halkın da, binaların da ne kadar hazırlıksız oldukları, hatırlandı..
ilker başbuğ’un terörist başı olmadığı, hatırlandı..
geçirdiğimiz hastalıklardan sonra, aslında her nefes alışımızda ölüme bir adım daha yakınlaştığımız, hatırlandı..
gelecek kaygısıyla yaşayıp bugünü boş geçirmemizin, çoğu ruhsal buhranımızın temeli olduğu, hatırlandı..
tarımla uğraşan ve doğal ürün yetiştirmek için çaba sarfeden köylünün, bu dünya yaşamının merkezindeki kilit rolü, hatırlandı..
geçen yaz haziran ayının bugünlerinde deniz keyfi çıkardığımız günler hatırlandıkça küresel ısınmanın felaket boyutlarına ulaşan ciddiyeti bir kez daha, hatırlandı..
………………………….
bu hayat döngüsü hep böyle sürecek maalesef oğlum..
yaşayacaz ve hemen unutacaz.. yaşayacaz ve hatırlayıp ”aman bunu bari unutmayalım” diyecez; ama onu da unutacaz..
lakin benim unutma olasılığımın olmadığına emin olduğum tek şey, senin gülümsemen.. sevgimle kal oğlum..

Uz. Dr. Ömer ÖZÜMER

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.