Kendi Memleketimde Yabancıyım (Bedelli Beklerken)

Her gün selam verdiğim, hal hatır sorduğum, doya doya gezdiğim güzel dostluklarımın olduğu sokaklardan, artık tedirgin, korkarak ve seyrek geçer oldum.

Rahatça nefes aldığım, bana güzellikler saçan her şeyden bir bir uzaklaşıyorum.

Kendi memleketimde artık bir yabancıyım.

 

Mecburiyetler yüzünden düştüğüm bu kaçışlı ve stresli hayat çok şey kaybettirdi bana…

Suçsuz yere suçlu gibi aranmanın psikolojik baskısı da çok ayrı tabi…

 

Çok ama çok zor…

Tüm bu karanlık tablo içerisinde yalnız olmak… 

Kimseye hiçbir şey anlatamadan anlaşılmaya çalışmak…

 

Zorlanıyorum artık…

İdare etme durumum güçleşiyor…

Kendimle birlikte çok sevdiğim insanlar da, mevcut sıkıntılarıyla birlikte bir de bu yüzden üzüntülü.

 

Fakat…

Bu süreçte sabırsız mizacım bir çok şeyi öğrendi…

Sabırla, umutla beklemeyi, daha çok şükretmeyi ve en önemlisi ”hayırlısı olsun” demenin rahatlık verici hissini…

 

Aslında yalnız değilim…

Bekleyen 800.000 insandan biriyim…

Ortak noktamız: Farklı sıkıntılarımıza ortak çözüm olacak Bedelli Askerlik…

Ama bu yalnız olmama durumu da doğal olarak rahatlık vermiyor bana…

 

Daha çok şey yazmanın anlamsız olduğunu düşünüyorum…

Uykusuz, düşünceli gecelerden herkese selam olsun…

Kaynak: http://alpsaitjanjan.wordpress.com/2014/07/05/kendi-memleketimde-yabanciyim-bedelli-beklerken/

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.